sengcan

In de voetsporen van Jianzhi Sengcan Dayi (僧璨) (†606)

We zijn aangekomen bij de Tianzhu-berg, waar we in de voetsporen treden van zenmeester Sengcan, de 3e zen patriarch. Aan Sengcan wordt de bekende tekst “Vertrouwen in de Geest” toegeschreven. We bezoeken de grot waar Sengcan mediteerde en waar hij transmissie gaf aan Dayi Daoxin.

“Vertrouwen in de Geest”

Het is een versmelting van taoïsme en (Mahayana)boeddhisme. In deze tekst worden taoïsme (de dwaasheid van inspanning), de Geest (uit het Mahayana) en leegte (van Nagarjuna) prachtig verweven tot één geheel. Met andere woorden: een sublieme expressie van de zenspirit.
De spirit van deze tekst zie je terug in de Caodong Zenschool (Sōtō). De volledige tekst tref je op deze pagina.

De eerste ontmoeting tussen Huike en Sengcan1

Sengcan is de opvolger van Huike. Hun eerste ontmoeting verliep volgens de overlevering als volgt:

Huike zei:
“Je lijdt aan lepra; waarom wil je mij zien?”

Sengcan antwoordde:
“Hoewel mijn lichaam ziek is, verschillen de geest van een zieke en uw geest niet van elkaar.”

De vervolgingen (574–580) onder keizer Zhou Wudi

Tijdens de vervolgingen van 574–580 vluchtte Huike met zijn leerlingen, onder wie Sengcan, naar het Sikong-gebergte in het zuiden. Ze leefden daar meer dan tien jaar in afzondering.

Sengcan was een markant figuur:
“Zijn aanwezigheid alleen al scheen genoeg te zijn om de wilde tijgers te temmen die de mensen daar schrik hadden aangejaagd.”

Toen de vervolgingen in 581 (Sui-dynastie) voorbij waren, keerde Huike na verloop van tijd terug naar het noorden. Voordat hij vertrok, gaf hij transmissie aan Sengcan.

Tianzhu-berg

Na zijn transmissie ging Sengcan in 590 naar het bekende pelgrimsoord in de Tianzhu-bergen (Taihu County, provincie Anhui) om daar onderricht te geven. De tempel waar hij verbleef heet tegenwoordig de Sansu-tempel.

Overlijden

Op een dag stond hij tijdens een dharmabijeenkomst onder een boom. Hij vouwde zijn handen en overleed.

Keizer Xuanzong van de Tang-dynastie verleende hem postuum de naam Zen Master Jianzhi (“Mirror Wisdom”)Ferguson, A. (2011). Zen’s Chinese Heritage. Somerville MA: Wisdom Publications2. (Ferguson, 2011, pp. 26–27).

Hij had twee leerlingen

  1. Hoover, T. (1986). Zen of de stille sprong naar het inzicht. Wijnegem: Het Spectrum. ↩︎
  2. Ferguson, A. (2011). Zen’s Chinese Heritage. Somerville MA: Wisdom Publications. ↩︎