Ik sta in de zendo (meditatie hal) van de tempel van de tweede Chinese zen patriarch Huike (487-594) in de Sikong bergen. In het midden van de zendo staat een groot beeld. “Is dat Shakyamuni Boeddha?” vraag ik aan de monnik die onze groep begeleidt. Hij zegt: “Nee hoor, het is Huike”. Ik vraag hem hoe ik dat kan zien. Hij zegt: “look closely”. En dan zien ik het! Het beeld mist zijn linkerarm.

Huike 大祖慧可 (487- 594) is de opvolger van Bodhidharma. En omdat Bodhidharma een indiase monnik was is Huike de eerste “home grown” Chinese patriarch.

Transformatie van geleerde naar beoefenaar
Huike stond bekend als een geleerde met diepgaande kennis van de drie belangrijkste stromingen in China: confucianisme, taoïsme en boeddhisme (zowel mahayana als hinayana teksten). Maar helaas bracht al die kennis niet de bevrijding die hij zocht.

Uiteindelijk ontmoette hij Bodhidharma en verbleef zes jaar bij hem. Zijn leven veranderde van een leven als geleerde naar een leven als boefenaar die zich richt zich op de directe ervaring van de onversneden werkelijkheid.

Het verhaal over de linker arm
In kwestie 41 van de Mumonkan staat de eerste ontmoeting tussen Huike en Bodhidharma beschreven.

“Bodhidharma zat met zijn gezicht naar de muur. De tweede patriarch stond in de sneeuw.

Hij sneed zijn arm af en bood die aan Bodhidharma aan, terwijl hij riep: “Mijn geest heeft nog geen rust! Ik smeek u, meester, breng alstublieft mijn geest tot rust!”

“Breng me je geest hierheen en ik zal hem voor je tot rust brengen,” antwoordde Bodiddharma.

“Ik heb naar mijn geest gezocht en ik kan hem niet vastpakken”, zei de tweede patriarch. “Nu is je geest tot rust gekomen”, zei Bodhidharma”

Bron: (Two Zen Classics, 2005, p. 118)

Transmissie
De transmissie is als volgt beschreven:

“De discipelen van Bodhidharma kwamen bijeen om te bepalen wie de opvolger zou worden.

De eerste discipel zei: “In mijn opvatting moeten wij niet geheel en al vertrouwen op woorden en letters nog deze volkomen terzijde schuiven, maar ze eerder gebruiken als een instrument van de weg. Waarop Bodhidharma antwoordde: “Jij hebt mijn huid bereikt.”

Daarna kwam een non naar voren die zei: “Zoals ik het zie is de Waarheid als een veelbelovende blik op het Paradijs van Boeddha; het wordt eenmaal en nooit meer gezien.” Waarop Bodhidharma antwoordde: “Je hebt mijn vlees bereikt “

De derde discipel zei: “De vier grote elementen zijn leeg en de 5 skanda’s zijn niet bestaand. Er is in feite niets dat bereikt kan worden. Hierop antwoorden Bodhidharma: “Je hebt mijn gebeente bereikt.”

Tenslotte was het de beurt aan Huiko. Hij boog zich slechts voor zijn meester voorover en bleef zwijgend op zijn plaats te staan. Hem gaf Bodhidharma ten antwoord: “Je hebt mijn merg bereikt.” “

Bron: Zen of de stille sprong van het inzicht (p 39)

Wordt vervolgt!

Dit bezoek aan de tempel van de 2e zen patriarch was onderdeel van een zen-reis die ik samen met Annie Zheng Yi (vertaler Chinees en acupucturist i.o.) heb mogen begeleiden (dec/jan 2025/26). We bezochten plekken waar de eerste zes Chinese zen patriarchen verbleven, onderricht gaven of transmissie ontvingen.

Hartelijke groet mede namens Annie Yi,

John Chuandeng de Weerdt (zenleraar bij Zentrum en Ming Zen Centrum)

Li Bai (701-762) & de Sikong bergen
Kort voor zijn overlijden schreef de beroemde dichter Li Bai het gedicht over zijn verblijf in de Sikong bergen (Red Pine, p154, Zen baggage)

“Thinking of My Retreat on Mount Sikong / Remembering My Mountain Dwelling.” 忆东山二首

I left my hut among the white clouds,
Now years have passed.
The green mountains still ask after me,
While the clear streams flow on in silence.

I envy the birds that come and go freely,
And the moss that knows no name.
When will I return again
To lie drunk beneath the pines?